Als voormalig trainer en consultant zie ik opvallend veel overeenkomsten tussen het onderhouden van een boot en het bouwen van een Minimal Viable Product (MVP).
Op het eerste gezicht lijken die twee werelden weinig met elkaar gemeen te hebben. Toch draait het in beide gevallen om dezelfde vraag:
Wat is écht noodzakelijk om het doel te bereiken, en wat kan wachten tot later?
Bootonderhoud
Wanneer je een boot onderhoudt, is het belangrijk om onderscheid te maken tussen wat essentieel is en wat vooral mooi meegenomen is.
Binnen scope
- Kan de boot veilig varen?
- Zijn alle veiligheidssystemen in orde?
- Werken de basisvoorzieningen naar behoren?
Buiten scope
- Ziet de boot eruit als een pareltje?
- Zijn alle oppervlakken volledig kaal geschuurd voordat er vijf nieuwe verflagen worden aangebracht?
- Zijn alle stroomdraden vervangen omdat ze er wat smoezelig uitzien?
- Werkt het toilet wel, maar oogt het gebruikt? Dan hoeft het niet direct vervangen te worden.
- Werken de waterpompen, maar zijn ze niet meer zo snel als vroeger? Dat betekent niet automatisch dat de complete pomp vervangen moet worden.
- Is de vlaggenmast beschadigd? Misschien is repareren voldoende en hoeft er niet direct een nieuwe geplaatst te worden.
Het doel is immers niet om een showroommodel te creëren. Het doel is een veilige, betrouwbare en bruikbare boot.
MVP
Bij een MVP geldt precies hetzelfde principe.
Binnen scope
- Is functioneel duidelijk wat het doel van de oplossing is?
- Is duidelijk welke waarde de oplossing oplevert?
- Toont de oplossing technisch aan dat het concept werkt?
- Draait de oplossing binnen de bestaande kantooromgeving?
- Werkt ten minste één belangrijke happy flow van begin tot eind?
Buiten scope
- Ziet de oplossing er al uit als een volledig afgewerkt product?
- Is de gebruikersinterface direct aantrekkelijk voor iedere nieuwe gebruiker?
- Is de oplossing volledig foolproof?
- Draait de oplossing op elk denkbaar platform?
- Is er voor iedere situatie een fallback-scenario?
- Is alle documentatie al compleet?
- Is de oplossing volledig overdraagbaar?
- Zijn alle foutscenario’s uitgewerkt?
- Is de oplossing maximaal beschermd tegen alle denkbare aanvallen?
Dat zijn stuk voor stuk belangrijke onderwerpen. Maar niet voor een MVP.
Een MVP heeft een ander doel: bewijzen dat een idee werkt en waarde oplevert.
De les van mijn 90-jarige vader
Mijn 90-jarige vader houdt me al meer dan twintig jaar op koers als het gaat om bootonderhoud. Iedere keer wanneer ik een nieuwe onderhoudsklus wilde oppakken, stelde hij dezelfde vraag: is dit echt nodig?
Dat deed hij niet om mijn enthousiasme af te remmen, maar om me te laten nadenken over wat daadwerkelijk waarde toevoegt.
Een mooi voorbeeld is het schilderen van de opbouw van de boot. Mijn eerste gedachte was om alle verf volledig te verwijderen, het staal kaal te schuren en daarna opnieuw te beginnen. In theorie klinkt dat als de beste aanpak.
Mijn vader dacht daar anders over.
Hij wees me erop dat ik beter eerst de roestplekken kon aanpakken en vervolgens de bestaande verflagen kon overschilderen. De oude verflagen vormden immers nog steeds bescherming tegen water en weersinvloeden. In de praktijk was het toevoegen van een extra beschermlaag vaak effectiever dan alles opnieuw opbouwen vanaf nul.
Elke keer dat ik iets wilde verbeteren, kreeg ik daardoor nieuwe inzichten. Wat is een luxe verbetering? Wat is een optimalisatie? En wat is werkelijk noodzakelijk?
De parallel met consultancy
Die lessen doen me regelmatig denken aan mijn tijd als consultant.
Klanten vertrekken vaak vanuit het ideale eindbeeld. Ze denken aan de mooiste, meest complete en meest toekomstbestendige oplossing. Dat is begrijpelijk, want niemand droomt van een “net goed genoeg”-oplossing.
Tegelijkertijd wordt de tijd en inspanning die nodig zijn om dat ideale plaatje te realiseren vaak onderschat. De verwachting verschuift dan ongemerkt richting de consultant.
Juist daar ligt een belangrijke taak voor een consultant: helpen bepalen wat noodzakelijk is en wat wenselijk is.
Een consultant die dat onderscheid niet durft te maken, loopt het risico zichzelf spreekwoordelijk in de voet te schieten. Er wordt steeds meer toegevoegd, de scope groeit verder en uiteindelijk raakt het oorspronkelijke doel uit zicht.
Net als bij bootonderhoud geldt ook hier:
Niet alles wat beter kán, hoeft direct beter gemaakt te worden.
Soms is het slimmer om eerst te bewijzen dat het werkt, veilig is en waarde levert. Daarna kun je altijd nog verder optimaliseren.
Dat is precies wat een MVP hoort te zijn. En misschien ook wel wat goed bootonderhoud is.